Po osiemdziesięcioletniej przerwie w sezonie 1963/64 została ponownie wystawiona przez operę rzymską odnosząc olbrzymi sukces, który skłonił dyrekcję do wznowienia utworu również w następnym sezonie.
Osoby thumb|250px|Izabela Colbran RolaTabela na podstawie GłosPremiera 4 grudnia 1816(Pierwsza obsada) OtellotenorAndrea Nozzari DesdemonamezzosopranIsabella Colbran RodrigotenorGiovanni David JagotenorGiuseppe Ciccimarra Emilia, powiernica DesdemonymezzosopranMaria Manzi Elmiro, ojciec DesdemonybasMichele Benedetti Doża weneckitenorGaetano Chizzola LuciotenorNicola Mollo GondoliertenorNicola Mollo
Treść Akt I Zwycięski Otello wraca z wojny do Wenecji witany z honorami przez dożę i senat. Tryumf wywołuje źle ukrywaną zazdrość oficera Jagona i syna doży, Rodryga. Obydwaj chcą się zemścić. Jago za pominięcie w awansie. Rodrygo za odtrącenie go przez zakochaną w Otellu Desdemonę, córkę senatora Elmiro Barbarigo. Desdemona przyłapana przez ojca na pisaniu listu miłosnego do Otella, naiwnie tłumaczy, że adresatem listu jest Rodrygo. Elmiro przekazuje list Rodrygowi i nalega na jak najszybszy ślub. Ceremonię ślubną zakłóca jednak Otello, porywając Desdemonę. Elmiro przeklina córkę za nieposłuszeństwo i związek z czarnoskórym.