W 1897 zamierzał wydzierżawić dużą fabrykę ciast i cukrów w Győr na Węgrzech jednak po namowie hrabiego Badeniego zdecydował się na zakup nieczynnej od 1887 fabryki pierników Czyńskiego w Jarosławiu. Założył równocześnie dużą fabrykę wyrobów masarskich w rodzinnym Starym Sączu, która jako jedna z pierwszych wysyłała wędliny do Austro-Węgier. W 1906 przeniósł się do Jarosławia z zamiarem całkowitego poświęcenia się poprzemysłowi spożywczemu. W latach 1906–1911 był członkiem Wydziału Centralnego Związku Galicyjskiego Przemysłu Fabrycznego z siedzibą we Lwowie, a w latach 1908–1910 należał do Lwowskiej Izby Handlowej i Przemysłowej. W 1908 powołany został na stanowisko dyrektora wystawy przemysłowej i rolniczej w Jarosławiu.

Był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, a w okresie międzywojennym jego członkiem honorowym. W latach 1904–1910 był zastępcą prezesa Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Brał aktywny udział w pracach wydziału Towarzystwa Bursy Polskiej im. Mikołaja Kopernika. W 1914 wybrany został prezesem Rady Nadzorczej Kasy Rękodzielczej. W listopadzie 1918 został członkiem Organizacji Narodowej, która po przekształceniu się w Reprezentację Rządu Polskiego przejęła władzę w mieście. W latach 1918–1920 radny powiatu, w latach 1920–1932 radny miejski, a w latach 1928–1932 członek zarządu miasta.