Jako arcybiskup przeprowadził kilka synodów diecezjalnych. W 1398 r. sporządził nowy statut dla katedry w Pradze oraz rozszerzył statut klasztoru w Rudnicy, który miały być wiążący dla innych klasztorów augustianów w Czechach.
Relacje między nim a królem Wacławem IV układały się pomyślnie. Olbram reprezentował władcę w negocjacjach z królem Francji Karolem VI oraz pełnił rolę arbitra między zwolennikami i przeciwnikami króla.
12 sierpnia 1401 r. król w uznaniu dla jego zasług mianował go swoim regentem w razie swojej nieobecności. To zaszczytne zadanie sprawował bardzo krótko, ponieważ zmarł w następnym roku. Został pochowany w katedrze świętego Wita.
Bibliografia Milan M. Buben, Encyklopedie českých a moravských sídelních biskupů, Praha 2000. Zdeňka Hledíková, [w:] Erwin Gatz, Die Bischöfe des Heiligen Römischen Reiches, t. 2, s. 592–593.
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bolonii Kategoria:Biskupi i arcybiskupi prascy Kategoria:Urodzeni w XIV wieku Kategoria:Zmarli w 1402