Tam też podjął pracę nauczyciela rysunku w szkole artystycznej im. Prenka Jakovy.
W czasie studiów w Polsce, w 1956 poznał swoją przyszłą żonę - Danutę Kościuszko (1935-1994), wówczas studentkę medycyny. Razem przyjechali do Albanii, gdzie się pobrali, a Danuta podjęła pracę jako pediatra. Mimo nacisków władz albańskich, nie wyjechała do Polski i pozostała z mężem (w 1975 uzyskała obywatelstwo albańskie). W 1992 Danuta odebrała polski paszport, ale nie zdążyła już przyjechać do kraju.
Większość jego dzieł do 1990 nie ujrzała światła dziennego. Odkryty w latach 90. za swoją twórczość został wyróżniony tytułami: Zasłużonego Malarza (alb. Piktor i Merituar) i Malarza Ludu (alb. Piktor i Popullit).
W 1997 Danish Jukniu zachorował na raka kości, a operacja przeprowadzona we Włoszech nie przyniosła poprawy stanu zdrowia. Ostatnie lata życia spędził w Szkodrze. Pochowany na cmentarzu Sharrë w Tiranie. thumb|240px|D. Jukniu, Partyzant (1971)