Dąbrowa Górnicza (alt. Dąbrowa lub Górnicza; od 1916 miasto Dąbrowa Górnicza) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1909–1916 w guberni piotrkowskiej. Siedziba władz gminy znajdowała się w RedenieŚląski Instytut Naukowy w Katowicach (1976): Dąbrowa Górnicza – Zarys rozwoju miasta.

Historia Gmina (Dąbrowa) Górnicza powstała w 1909 z północnej części obszaru zniesionej gminy Górniczej: Stara Dąbrowa, Huta Bankowa, Łabęcka, Reden, Mydlice i Huty Cynkowe, w tym północno-zachodnich połaci na wschód od Czarnej Przemszy – m.in. Zielona, Korzeniec, Kłoda, Dębnik i NiepiekłoZygmunt Woźniczka: Sztygarka z tradycji Staszica. Gmina należała do powiatu będzińskiego w guberni piotrkowskiej. W 1912 roku liczyła prawie 25,000 mieszkańców.

Podczas I wojny światowej (1915–1916) gmina Dąbrowa Górnicza znalazła się głównie w Generalnym Gubernatorstwie Lubelskim pod okupacją austriacko-węgierską. W Dąbrowie Górniczej ulokowano siedzibę nowo utworzonego powiatu dąbrowskiegoKaiserlich Deutsches Generalgouvernement Warschau mit dem angrenzenden K.u.K. Millitärgeneralgouvernement in Polen. Jedynie północna część gminy Dąbrowa Górnicza na północ od Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej weszła w skład strefy okupacyjnej niemieckiej i reformowanego tam powiatu będzińskiego. Chodziło o rzadko zaludniono obszary (m.in.