W latach 50. Powell nagrywał dla Blue Note i Verve, z przerwą na kolejny długi pobyt w szpitalu w okresie 1951–1953, który nastąpił po aresztowaniu za posiadanie marihuany. Gra Powella po opuszczeniu szpitala nie była już tak błyskotliwa, co w dużej mierze spowodowane było wpływem chlorpromazyny, stosowanej w leczeniu schizofrenii. W 1956 wypadku samochodowym zginął jego brat, Richie (a wraz z nim zginął Clifford Brown).
Po kilku kolejnych pobytach w szpitalach Powell przeniósł się w 1959 do Paryża wraz ze swoją przyjaciółką z dzieciństwa, Altevią „Buttercup” Edwards. W Paryżu grał razem z Pierre’em Michelotem i Kennym Clarkiem. W 1963 Powell zachorował na gruźlicę i w następnym roku wrócił do Nowego Jorku. Powell zmarł w szpitalu w 1966.
Dyskografia Podane daty oznaczają datę nagrania.
Nagrania w studiu 1947 Bud Powell Trio (Roost Records) 1949–50 Bud Powell Piano Solos (Mercury/Clef) 1949–51 The Amazing Bud Powell (Blue Note) 1950 Bud Powell Piano Solos #2 (Mercury/Clef) 1950–51 Bud Powell's Moods (Mercury/Clef) 1953 The Amazing Bud Powell, Vol. 2 (Blue Note) 1953 Bud Powell Trio, Volume 2 (Roost) 1954–1955 Bud Powell's Moods (Norgran/Verve) 1954–1955 Jazz Original (Norgran) 1955 The Lonely One...