Zbigniew Jarzyński (ur. 30 marca 1920 we Lwowie, zm. 18 października 1992 w Łodzi) – polski fotografik, łódzki działacz krajoznawczy i ochrony zabytków.
Życiorys Maturę zdał w 1938 w Łodzi.
Wstąpił do podchorążówki, po pierwszym roku został w sierpniu 1939 zmobilizowany. Uczestnik bitwy pod Kockiem.
Po rozwiązaniu armii wrócił do Łodzi, skąd po wejściu Niemców został wysiedlony wraz z rodzicami i siostrą. Wojnę spędził w Rzeszowie. Więzień obozu pracy w Pustkowie (tam testowano rakiety V-2), zwolniony staraniem rodziny. Po wojnie wrócił do Łodzi. Prowadził tam najpierw sklep prywatny, później pracował kolejno: w Centrali Handlu Zagranicznego, następnie jako rzeczoznawca w przedsiębiorstwie handlowym „Fotooptyka”, następnie w Instytucie Włókiennictwa (prowadził tam laboratorium fotograficzne), stamtąd przeszedł na emeryturę w 1975.
Był jednym z członków założycieli Związku Polskich Artystów Fotografików, choć posiada legitymację nr 200, a wstąpił 12 kwietnia 1956.
Członek i działacz Towarzystwa Opieki nad Zabytkami w Łodzi. Działacz społecznej opieki nad zabytkami w Łodzi, autor wielu zdjęć w publikacjach o zabytkach Łodzi.
Pochowany na cmentarzu na Dołach w Łodzi.