Ambona Ambona znajduje się w nawie środkowej. Została wykonana w 1592 przez niemieckiego kamieniarza Johannesa Ganssoga, który jako materiału użył piaskowca, wapnia, marmuru i alabastru.

Powierzchnie ambony wypełniają reliefy przedstawiające różne sceny biblijne. Na jej dolnej części widnieje charakterystyczna, pozłacana głowa lwa z łapami.

W nawie środkowej ustawione są ławki wykonane z drewna jako element stały, zaś bliżej ołtarza, krzesła jako ruchomy element wyposażenia.

Prezbiterium thumb|Poliptyk w ołtarzu głównym Ołtarz główny został konsekrowany w 1145. Znajdujący się w nim poliptyk został podarowany kościołowi w 1398. Przedstawia on umieszczonych w części centralnej Jezusa i Maryję w otoczeniu 40 pozłacanych figur, wyobrażających świętych.

Na sklepieniu absydy dominuje wysoka na 6 m mozaika przedstawiająca Jezusa. Wykonał ją Joakim Skovgaard w latach 1925-1927. Jako materiału użył szkła z Wenecji oraz kamienia.

Pod mozaiką są trzy okna z witrażami z motywem stworzenia świata, wykonane w 1930 przez norweskiego witrażystę Emanuela Vigelanda.