Parafia św. Jana Chrzciciela w Radomiu – parafia rzymskokatolicka w dekanacie Radom-Centrum diecezji radomskiej.
Historia Parafia pw. św. Jana Chrzciciela erygowana została po 1325 r., a prawdopodobnie przed kazimierzowską lokacją miasta. Król Kazimierz Wielki 1330–1370 lokował Nowy Radom najpierw na prawie średzkim około 1340–1360, potem w 1364 r. na prawie magdeburskim. Wraz z miastem uposażył nową parafię pw. św. Jana. Pierwsza wzmianka o istnieniu parafii pochodzi z 1408 r. (przed 27 lipca 1408).
Kościół Około 1360–1370 r. został wzniesiony z czerwonej cegły pierwotny, jednonawowy kościół, fundacji Kazimierza Wielkiego. W wiekach XV i XVI dobudowano kaplice boczne, z których zachowała się kaplica różańcowa, fundowana w 1481 r. przez mieszczanina Jana Warcaba. Św. Kazimierz Jagiellończyk, rezydując w Radomiu z polecania ojca w latach 1481–1483, traktował świątynię pw. św. Jana jako zamkową i częste miejsce swej modlitwy.
W 1495 r. inny syn króla Kazimierza Jagiellończyka, Fryderyk, w kościele tym uroczyście otrzymał bullę nominującą go do godności kardynalskiej z przynależnymi jej oznakami. W XVII w. z fundacji Jana Kochanowskiego chorążego kozienickiego, dobudowano późnorenesansową kaplicę.