W 1962 wystartował na mistrzostwach świata w Zakopanem. Wraz z Väinö Huhtalą, Pentti Pesonenem i Eero Mäntyrantą zdobył tam srebrny medal w sztafecie. Zajął także 17. miejsce w biegu na 15 km stylem klasycznym. Na mistrzostwach świata w Oslo w 1966 roku osiągnął swój największy indywidualny sukces zdobywając srebrny medal w biegu na 30 km. Wyprzedził go jedynie jego rodak Eero Mäntyranta. Ponadto razem z Kalevim Oikarainenem, Hannu Taipale i Eero Mäntyräntą zdobył kolejny srebrny medal w sztafecie. Był także piąty w biegu na 15 km. Startował także w sztafecie podczas mistrzostw świata w Falun zajmując czwarte miejsce.

Laurila był także mistrzem Finlandii w biegu na 15 km w latach 1967, 1968, 1970 i 1974, na 30 km w 1966 i 1968 r. oraz na 50 km w 1967 roku.