Odbiornik został wyposażony w gniazdo słuchawek i gniazdo do przystawki zegarowej PZ611, umożliwiającej wyłączenie odbiornika. Około roku 1967 Kolibry zaczęto zastępować odbiornikiem Sylwia, będącym uproszczoną (bez stopnia kaskodowego) wersją Kolibra 3, budowaną na tej samej płytce drukowanej.
Poszczególne wersje nie różniły się znacząco pod względem parametrów użytkowych i technicznych. Kolibry występowały w różnych odmianach i kolorach obudowy.
Podstawowe parametry i właściwości Tranzystory: firmy Philips: OC44, 2 × OC45, OC71, 2 × OC72, niekiedy inny zestaw tranzystorówKoliber 2: w.cz. importowane (OC170 i 2 × OC169 lub 3 × SFT319), m.cz. krajowe: TG5, 2 × TG50.Koliber 3: TG40, 2 × TG39, TG37, TG5, 2 × TG50. Diody germanowe: 2 × DOG 56 Zakresy fal: długie (tylko Warszawa I 227 kHz); Koliber 2 i 3: 150–270 kHz lub 160–290 kHzśrednie 520-1605 kHz Znamionowa moc wyjściowa: 80 mW Zasilanie: 6V – 4 ogniwa R6 lub 5 kadmowo-niklowych akumulatorów KN02. Pobór prądu: ok. 30 mA Elementy regulacyjne: pokrętło wyłącznika oraz regulacji siły głosu, przełącznik zakresów fal, pokrętło strojenia
Przypisy
Bibliografia W. Trusz, J. Trusz, Odbiorniki radiowe, telewizyjne i magnetofony – Opisy i dane techniczne, WKiŁ, 1969
Kategoria:Polskie marki radioodbiorników