Ruch Wiary lub ruch Słowa Wiary – ruch wewnątrz chrześcijaństwa ewangeliczno-charyzmatycznego podkreślający ważność osobistej wiary (zaufania wyrażanego słowami i czynami) względem Boga i Jego obietnic zawartych w Biblii. Podkreśla fakt osobistej odpowiedzialności wierzącego za działanie Boga w jego życiu lub jego brak.
Nauka Głosi, iż niezbędną do działania Boga w życiu wierzącego (uzdrowienia, zaspokojenia potrzeb materialnych, społecznych i in.) jest postawa przedkładająca spisane Słowo Boże (Biblię) nad własne doświadczenia i problemy (i tak np. chrześcijanin zmagający się z problemem choroby winien oprzeć swą wiarę i modlitwę o fragmenty z Biblii mówiące o uzdrowieniu w Odkupieńczym Dziele Jezusa Chrystusa – Jego śmierci na krzyżu, pogrzebie i zmartwychwstaniu (literalna interpretacja fragmentu 53 rozdziału Księgi Izajasza), aby doświadczyć nadprzyrodzonego uzdrowienia z choroby. Ruch wiary przyjmuje, iż wolą Bożą jest zawsze uzdrowienie każdego wierzącego.
Postacie Główni jego propagatorzy to: Kenneth E. Hagin (nazywany „Ojcem Ruchu Wiary”), John Osteen, Kenneth Copeland. Protoplastami ruchu byli E.W. Kenyon, Hagin, i w pewnym stopniu (przyjęcie rzeczywistości duchowej jako stojącej ponad doświadczalną zmysłowo) Watchman Nee.