Ucieczka Atak 12 Armii i plan zgrupowania frankfurcko-gubińskiego Od 24 kwietnia 12 Armia próbowała odciążyć zgrupowanie wraz z XX Korpusem Generała Wencka, który atakował ze wschodu i północy. W nocy 3 Dywizja RADInna nazwa Dywizja Piechoty „Theodor Körner”.RAD jest skrótem od Reichsarbeitsdienst. zaatakowała sowiecki 5 Korpus Zmechanizowany Gwardii pod dowództwem generała Jermakowa, niedaleko Treuenbrietzen. Następnego dnia Dywizja „Scharnhorst” zaczęła walczyć z wojskami radzieckimi w okolicy Beelitz – uderzyli oni na 4 Armię Pancerną Gwardii i 6 Korpus Zmechanizowany Gwardii w otwartą flankę, a następnie przebili się przez straż tylną. Podczas gdy Dywizja „Ulrich von Hutten” próbowała dostać się do Poczdamu wraz z dywizją „Scharnhorst”, aby otworzyć korytarz do Berlina, inne oddziały 12 Armii, jak uzgodnił Wenck z Busse, miały uderzać na wschód, by dojść do zgrupowania. Busse powiedział Wenckowi, że zgrupowanie trzeba przesuwać na zachód jak gąsienicę. Zgodnie z planem generała Busse ciężkie tygrysy królewskie z 502 Ciężkiego Batalionu Pancernego SS miały być na przodzie gąsienicy.