Szeroko znany jest fakt, że po zakończeniu wojny i demobilizacji wielu wysokiej rangi oficerów rząd brytyjski pozostawił właściwie bez środków do życia, zmuszając ich do wykonywania najprzeróżniejszych zajęć by zdobyć środki utrzymania dla rodzin. Po sprzedaży hotelu, w 1965 roku Stanisław Radziwon zmienił swoje zajęcie na mniej absorbujące, inwestując w biuro podróży Trans-Continental Travel Services Ltd w Glasgow (funkcjonujące pod tą samą nazwą do dzisiaj), stając się jednocześnie prezesem nowej spółki. Wojenna znajomość z pochodzącym z arystokratycznego rodu oficerem brytyjskim Lawrence Younger (poległym pod Tunisem) rozpoczęła okres zażyłych kontaktów z jego matką. Znajomość ta przeistoczyła się z biegiem czasu w iście matczyną opiekę obolałej kobiety (w czasie wojny straciła ona również drugiego syna) nad samotnym, pozbawionym ojczyzny żołnierzem. Znajomość ta pozwoliła Stanisławowi na poznanie i obcowanie pośród kręgów arystokracji Szkockiej (Montague-Douglas), co przyczyniło się do utrwalenia i umocnienia jego statusu towarzyskiego w czasie życia na emigracji na bardzo wysokim poziomie.