Jerzy Edward Kępa (ur. 26 listopada 1942 w Skarżysku Książęcym) – polski prawnik, sędzia, senator II kadencji.
Życiorys Ukończył w 1969 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Brał udział w wydarzeniach marcowych w 1968. Odbył aplikację sądową, po czym do 1982 orzekał jako sędzia w sądach rejonowych w Bielsku Podlaskim, Wyszkowie, Przasnyszu i Radomiu.
Zaangażował się w działalność Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1980 przystąpił do NSZZ „Solidarność”. Przewodniczył komisji zakładowej związku w Sądzie Rejonowym w Radomiu. Był doradcą prawnym regionalnych struktur „Solidarności” oraz członkiem KSN. 13 grudnia 1981 został zatrzymany, następnie do lutego 1982 był przetrzymywany na terenie jednostki wojskowej w Bukówce. W 1982 usunięty z urzędu sędziego w ramach represji politycznych. W latach 80. publikował w pismach niezależnych. We wrześniu 1983 został tymczasowo aresztowany za prowadzoną działalność opozycyjną, był więziony w Areszcie Śledczym w Radomiu, więzieniu mokotowskim i Areszcie Śledczym w Kielcach. Zwolniono go w połowie 1984 na mocy amnestii. Od 1987 praktykował jako radca prawny. W 1990 został przywrócony na urząd sędziego.