Ilmeńska Flotylla Wojenna () – radziecka flotylla sformowana na jeziorze Ilmen w czasie II wojny światowej, do wsparcia działań wojsk lądowych Armii Czerwonej.
Formowanie W związku z napaścią niemieckich wojsk na ZSRR i szybkim odwrotem Armii Czerwonej, już w lipcu 1941 roku zaistniała konieczność wsparcia wojsk lądowym w rejonie jeziora Ilmen. 28 lipca 1941 dowodzący Frontem Północno-Zachodnim rozpoczął formowanie Ilmeńskiej Flotylli Wojskowej (dowódca kapitan III rangi W.M. Driewnicki), podporządkowanej operacyjnie dowództwu 48 Armii. Do 5 sierpnia w jej skład weszły 3 kanonierki (uzbrojone holowniki) i 9 kutrów.
Działania Od sierpnia do 15 października 1941, działając na jeziorze Ilmen oraz rzekach Wołchow i Tigoda, flotylla prowadziła rozpoznanie, pełniła służbę strażniczą, podtrzymywała działania bojowe wojsk Armii Czerwonej i przeprawiała je przez rzeki, a także osłaniała odwrót wojsk i ewakuację ludności oraz mienia z Nowogrodu.