Obraz ludzkiego mózgu uzyskany techniką traktografii|thumb Traktografia, traktografia istoty białej (ang. tractography, diffusion tensor tractography) – nieinwazyjna technika obrazowania metodą rezonansu magnetycznego, umożliwiająca uwidocznienie kierunku i ciągłości przebiegu włókien nerwowych in vivo. Dane potrzebne do stworzenia obrazu przestrzennego ułożenia włókien nerwowych w układzie nerwowym uzyskuje się przy pomocy tzw. techniki obrazowania tensora dyfuzji (obrazowanie dyfuzyjne MRI, DTI). Specjalne programy łączą tzw. wektory własne (ang. eigenvectors) w sąsiednich wokselach, zgodnie z wskazywanym przez nie kierunkiem. Zmiany wartości FA (frakcyjnej anizotropii) i maksymalnego kąta między wektorami własnymi w sąsiednich wokselach pozwalają na zmiany czułości lub swoistości metody. Wykorzystywany algorytm kreśli tor włókien z wybranego punktu w oparciu o zasadę ciągłości wokseli i doboru każdego kolejnego w zależności od kierunku tensora dyfuzji w wokselu bieżącym wyznaczonego przez dominującą składowąJerzy Walecki, Agnieszka Pawłowska-Detko, Michał Adamczyk. Rola współczesnych metod obrazowania w rozpoznaniu i monitorowaniu otępienia. Polski Przegląd Neurologiczny 3, 2 (2007).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Traktografia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.