Jego działania uciszyły niemieckie karabiny maszynowe i pozwoliły 328 Pułkowi Piechoty wznowić atak i przejąć linię kolejową Decauville.
York za swoje bohaterstwo otrzymał Krzyż za Wybitną Służbę, który został zastąpiony najwyższym odznaczeniem wojskowym USA, Medalem Honoru Kongresu, wręczonym Yorkowi przez dowódcę Amerykańskich Sił Ekspedycyjnych – generała Johna J. Pershinga. Republika Francuska przyznała Yorkowi Krzyż Wojenny oraz Legię Honorową. Włochy i Czarnogóra także odznaczyły Yorka odpowiednio Krzyżem Wojennym i Medalem Wojennym.
York podczas akcji w dniu 8 października był kapralem. Podczas odznaczania został w uznaniu zasług awansowany na plutonowego.
O swym wyczynie York rozmawiał w roku 1919 z dowódcą swojej dywizji, generałem George’em B. Duncanem i powiedział, że „siła wyższa niż ludzka przyglądała mi się, prowadziła mnie i mówiła co czynić”.
Oficjalne uzasadnienie przyznania Medalu Honoru brzmiało: Po tym jak jego pluton odniósł ciężkie straty i został pozbawiony trzech podoficerów, kapral York przejął dowodzenie. Dowodząc siedmioma ludźmi bez strachu zaatakował gniazdo karabinu maszynowego, które prowadziło ciągły, śmiertelny ogień na jego pluton.