Indyjskie Zgromadzenie Ludowe (hindi भारतीय जनसंघ, ang. Bharatiya Jana Sangh, BJS) – indyjska partia polityczna. Prowadziła działalność w latach 1951–1980. Należała do sangha pariwar – rodziny organizacji nacjonalistycznych.

Historia Bharatiya Jana Sangh powstała 21 października 1951 w Delhi. Założycielem był lider nacjonalistycznych bengalskich Hindusów Syama Prasad Mookerjee wspierany przez Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS). Rok później w wyborach parlamentarnych w 1952 zdobyła 3 mandaty. W wyborach parlamentarnych z roku 1967 uzyskała 35 miejsc w Lok Sabha. Największą poparcie zyskiwała w stanach: Radźasthan, Gudźarat, Maharasztra, Madhja Pradesz i Uttar Pradesz i Bihar. Partia przez 24 lata była jedną z wielu pozostających w cieniu INC, zajmując w najlepszym wypadku 2. lub 3. miejsce.

Podczas stanu wyjątkowego w 1975 roku, partia przyłączyła się do innych ugrupowań w proteście przeciwko Indirze Gandhi, a jeden z jej liderów, Atal Bihari Vajpayee, trafił do więzienia. Przed wyborami 1977 roku, BJS zainwestowała swój cały polityczny i organizacyjny potencjał w celu utworzenia jednej, zunifikowanej partii opozycyjnej.