Protokół FC posługuje się 24 bitami do określenia adresu urządzenia w sieci. W przypadku FC-AL wykorzystywane jest jedynie 8 najmłodszych bitów adresu, co przy uwzględnieniu wszystkich możliwych i użytecznych kombinacji daje nam 126 różnych adresów, które możemy nadać urządzeniom w pętli. FC-AL powoli wychodzi z użycia ze względu na swoje techniczne ograniczenia oraz przez ciągły spadek cen infrastruktury obsługującej sieć Fabric.
Fabric Fabric jest typem sieci SAN nazywanym także Point-to-Point ze względu na to, że w sieci tej komunikacja pomiędzy różnymi urządzeniami może odbywać się bez pośrednictwa innych elementów sieci, tak jak to miało miejsce w FC-AL. Nie oznacza to, że każde z urządzeń jest połączone do każdego innego oddzielnym łączem – chodzi o komunikację z logicznego punktu widzenia. W sieci tej wykorzystywana jest pełna 24-bitowa adresacja urządzeń, która w bezpośredni sposób odzwierciedla strukturę fizyczną sieci.
Analogicznie do sieci LAN, możliwe jest zbudowanie sieci SAN o różnych topologiach i funkcjonalnościach. Wyróżnia się więc: sieć w topologii mesh – najprostsza, sieć typu Core-Edge – ze względu na swoje właściwości najczęściej stosowana, dowolna z powyższych z dołączeniem sieci FC-AL – sieć mieszana Fabric/FC-AL.