Harald Paumgarten (ur. 4 kwietnia 1904 w Grazu, zm. 6 lutego 1952 w Sankt Anton am Arlberg) – austriacki narciarz alpejski i klasyczny, brązowy medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym.
Przebieg kariery W 1928 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sankt Moritz, gdzie zajął 17. miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną oraz w kombinacji norweskiej. Cztery lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Lake Placid w tych samych konkurencjach zajął odpowiednio 29. i 18. miejsce. Startował także w konkursie skoków narciarskich, zajmując 25. miejsce.
W 1931 wystartował na mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim w Mürren. Zajął tam trzecie miejsce w zjeździe długim, jednak była to konkurencja nieoficjalna.
W 1933 wziął udział w mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym w Innsbrucku. Osiągnął tam największy sukces w swojej karierze wspólnie z Hermannem Gadnerem, Balthasarem Niederkoflerem i Hugo Gstreinem zdobywając brązowy medal w sztafecie 4 × 10 km.
Paumgarten zginął w lawinie 6 lutego 1952.
Jego brat – Fridtjof również był narciarzem klasycznym, a siostra Gerda narciarką alpejską.