W Pucharze Świata zadebiutował 29 stycznia 2006 roku w austriackim Seefeld. Zajął tam 28. miejsce w Gundersenie, tym samym zdobył punkty już w swoim debiucie. Był to jego jedyny start w sezonie 2005/2006 PŚ. W klasyfikacji generalnej zajął 58. miejsce. Kilkanaście dni później wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Turynie, gdzie zajął 38. miejsce w Gundersenie. Najlepszą pozycję w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wywalczył w sezonie 2006/2007, który ukończył na 50. pozycji. Na Mistrzostwach Świata w Sapporo w 2007 roku zajął. 31. miejsce w Gundersenie. Najwyższą pozycją Cameroty w zawodach Pucharu Świata było 18. miejsce w Gundresenie, które wywalczył 19 grudnia 2009 roku w Ramsau.
Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były Igrzyska Olimpijskie w Vancouver w 2010 roku. Osiągnął tam swój największy sukces, wspólnie z Toddem Lodwickiem, Billem Demongiem oraz Johnnym Spillane’em zdobywając srebrny medal w konkursie drużynowym. Już po skokach Amerykanie zajmowali drugie miejsce i na trasę biegu wyruszyli ze stratą dwóch sekund do prowadzących Finów. W biegu wyprzedzili reprezentantów Finlandii, jednak dali się wyprzedzić Austriakom, którzy sięgnęli po złoty medal. Na mecie Amerykanie stracili do zwycięzców nieco ponad pięć sekund i o około czternaście wyprzedzili Niemców, którzy uplasowali się na trzeciej pozycji.