Anulowanie programu Jakowi-140 nie dane było wznieść się w powietrze. Równolegle z projektem Jakowlewa MiG opracowywał własne samoloty. MiG E-2 ze skośnymi skrzydłami, bardzo podobny do Jaka-140 oraz drugi MiG E-4 ze skrzydłami typu delta. Pierwszy z nich oblatano 14 kwietnia 1954 a drugi 16 czerwca 1955 roku. Porównanie parametrów konstrukcji Jakowlewa i MiGów wypadło na niekorzyść Jaka-140. W tej sytuacji dalsze prace nad Jakiem-140 uznano za bezcelowe, a radzieckie wojska lotnicze pod koniec lat 50. otrzymały rozwinięcie MiGa E-4 znanego jako MiG-21. Jest wielce prawdopodobne, że poza samym technicznym aspektem decyzji o zaprzestaniu dalszych prac nad Jakiem, w grę wchodziły również czynniki polityczne. Podczas wojny Jakowlew pełnił funkcję wiceministra przemysłu lotniczego. Silna pozycja konstruktora wynikała z pełnego poparcia jakiego udzielał mu Józef Stalin. Po śmierci dyktatora w 1953 roku pozycja Jakowlewa wyraźnie osłabła. Tymczasem wpływy w aparacie władzy zyskiwał Artiom Mikojan, którego brat Anastas Mikojan będąc w