Nickell sugeruje ponadto, że efekt „tańca” zaobserwowany w Fatimie jest efektem optycznym wynikającym z tymczasowego zniekształcenia siatkówki oka, spowodowanym przez długie wpatrywanie się w intensywne światło.

De Marchi uważa, że zapowiedź niesprecyzowanego „cudu”, nagłość początku i końca wszystkich domniemanych „cudów słońca”, różne podłoża religijne obserwatorów, duża liczba obecnych ludzi oraz brak znanych uspokajających czynników naukowych czynią masową halucynację wątpliwąJohn De Marchi: The Immaculate Heart, The True Story of Our Lady of Fatima. New York: Farrar, Straus and Young, 1952, s. 150, 278-282.. Aktywność słońca zaobserwowana została przez osoby znajdujące się ponad 18 km dalej, co również wyklucza teorię masowej halucynacji bądź masowej histerii, jeżeli powoływać się na De Marchiego. Cud Słońca był widoczny w promieniu 40 km od Fatimy również przez osoby niewierzące, co wyklucza zbiorową psychozę.