Nie wykluczono też sprzedaży pojazdów Kliper innym państwom, w tym USA, gdzie miałyby wypełnić lukę pomiędzy wycofywanymi ze służby wahadłowcami kosmicznymi a planowanym Orionem.
Ostatecznie w 2006 roku zrezygnowano z koncepcji Klipera na rzecz nowej kapsuły załogowej PPTS.
Parametry techniczne długość: 12 m podstawowa średnica: 3,9 m rozpiętość: 8 m załoga: 2 osoby oraz 4 pasażerów pojemność użyteczna: 20 m³ masa : 12,5 t ładunek: 0,5 t rakieta nośna: Onega / Zenit 2 / Angara 3A miejsce startu: kosmodrom w Kourou
Holownik Jesienią 2005 roku rosyjscy projektanci wprowadzili do konstrukcji pojazdu poprawki, które miały umożliwić wynoszenie pojazdu przez zmodyfikowaną rakietę nośną Sojuz 2. Rakieta nie posiadała mocy wystarczającej do wyniesienia pojazdu o masie pierwszej wersji Klipera, pojazd podzielono więc na dwie autonomiczne części – lżejszą kapsułę załogową oraz holownik kosmiczny Parom.
Holownik, wyniesiony wcześniej na orbitę, miał łączyć się na niskiej orbicie z Kliperem (lub dowolnym modułem zaopatrzeniowym) i wynosić go na spotkanie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.