Od XV wieku w mieście powstały także inne cechy rzemieślnicze. W 1459 istniał już cech rzeźnicki. W 1464 w testamencie Mikołaja Morka odnotowano darowiznę na rzecz cechu krawieckiego. W 1472 cech szewski w Buku toczył spór sądowy z chorążym poznańskim Mikołajem z Tomic o czynsze oraz pieniądze zmarłego Grzegorza plebana tomiskiego. W 1476 cech rzeźnicki w Buku pożyczył Janowi zwanemu Czarny oraz jego żonie Dorocie 3 grzywny, który je zapisał na swym domu przy ulicy Wojnowskiej. W 1481 biskup poznański Uriel Górka nadał swojemu służebnikowi szlachcicowi Benedyktowi Czeladce, a także swemu łożnemu szlachcicowi Maciejowi z Gębic po placu na zbudowanie nowej jatki rzeźnickiej obok starych jatek rzeźnickich w Buku, zastrzegając sobie świadczenia, jakie ze swych jatek ponoszą inni rzeźnicy. W 1482 cech krawiecki w Buku kupił własną jatkę rzeźnicką od Małgorzaty Szkothkowej oraz jej syna Jana prepozyta szpitala św. Ducha pod Bukiem. W 1482 biskup poznański dał szlachcicowi Mikołajowi Bielickiemu rządcy bukowskiemu (łac. „factor seu tenutarius”) plac na zbudowanie jatki rzeźnickiej obok starych jatek, zastrzegając sobie świadczenia takie, jakie pobierał ze starych jatek.