Anzelm Karol Iwanik (ur. 21 kwietnia 1946 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 28 września 1998 we Wrocławiu) – polski matematyk.

Życiorys W roku 1963 ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Jarosława Dąbrowskiego w Tomaszowie Mazowieckim i rozpoczął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. W roku 1969 uzyskał tytuł magistra inżyniera elektroniki i został asystentem w Instytucie Metrologii Elektrycznej. Równocześnie, w latach 1968-1972, studiował zaocznie matematykę na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Studia te zakończył pracą magisterską „Algebry pełne o nośniku nieskończonym” którą napisał pod kierunkiem Edwarda Marczewskiego i te jego uzdolnienia wytyczyły dalszą drogę przyszłego profesora. W 1972 roku zmienił miejsce pracy na Instytut Matematyki Politechniki Wrocławskiej, gdzie w 1974 roku obronił pracę doktorską dotyczącą punktowych realizacji półgrup transformacji, jego promotorem był wówczas Czesław Ryll-Nardzewski. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w roku 1978, a jego rozprawa dotyczyła operatorów ekstremalnych na klasycznych przestrzeniach Banacha, w 1979 został docentem, tytuły profesorskie uzyskał w roku 1990 – profesor nadzwyczajny i w 1996 – profesor zwyczajny.