Crocodylus anthropophagus – gatunek wymarłego krokodyla żyjącego na przełomie pliocenu i plejstocenu we wschodniej Afryce. Został opisany w 2010 roku przez Christophera Brochu i współpracowników w oparciu o niekompletną czaszkę oraz fragmentaryczne pozostałości szkieletu pozaczaszkowego (NNHM-OLD-1001) odkryte w 2007 roku w Wąwozie Olduvai, na powierzchni pomiędzy dwiema warstwami tufu wulkanicznego. Oprócz holotypu odnaleziono także szczątki co najmniej kilku osobników, obejmujące pozostałości czaszki, w tym puszki mózgowej, kości kończyn, kręgi, osteodermy. Skamieniałości liczą około 1,84 mln lat – w tym okresie na terenie Wąwozu Olduvai żyły również hominidy Homo habilis i Paranthropus boisei. Crocodylus anthropophagus cechował się dużymi wyrostkami na kościach łuskowych. Nie występowało u niego wydłużenie grzebienia przedoczodołowego typowe dla indopacyficznych przedstawicieli rodzaju Crocodylus oraz środkowych guzków rostralnych, diagnostycznych dla neotropikalnych Crocodylus. Budowa szkieletu pozaczaszkowego jest podobna jak u współczesnych przedstawicieli tego rodzaju. Głęboki pysk i rogi upodabniają C. anthropophagus do Voay robustus – dużego krokodyla żyjącego na Madagaskarze jeszcze około 2000 lat temu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Crocodylus anthropophagus · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.