22 maja tegoż roku w Głównym Urzędzie Sicherheitsdienst (SD-Hauptamt) została utworzona tzw. Zentralstelle II P (pol. „Centralna Placówka II P[olska]”). Jej zadaniem było zewidencjonowanie Niemców mieszkających w Polsce oraz zbadanie „wszystkich dotyczących ich wydarzeń”. Jednocześnie zamierzano zewidencjonować Polaków mieszkających w III Rzeszy oraz tych Polaków zamieszkujących w Polsce, którzy „wyróżnili się w trakcie walk narodowościowych” lub byli „zaangażowani w krzewienie polskości w Niemczech”. Tym samym w obszarze zainteresowania komórki II P znaleźli się zarówno potencjalni informatorzy niemieckich służb bezpieczeństwa, jak i osoby uznane za wrogów III Rzeszy. Docelowo kartoteki komórki II P miały zostać „oddane do dyspozycji ewentualnej grupie operacyjnej”. W ciągu miesiąca komórka II P zbadała nastroje społeczne w Polsce oraz przeanalizowała położenie tamtejszej mniejszości niemieckiej. Stworzono również „kartotekę operacyjną”, ułożoną według osób, instytucji i miejscowości.