Jeden ze skoczków startujących w mistrzostwach Europy juniorów – Gyula Molnár (szóste miejsce w konkursie) – wystąpił także w mistrzostwach w Wysokich Tatrach.
Bezpośrednio przed zawodami w roli faworytów do zwycięstwa wymieniano nazwiska skoczków reprezentujących Związek Radziecki, w tym zwłaszcza Władimira Biełousowa i Garija Napałkowa, Niemcy Wschodnie, w tym zwłaszcza Horsta Quecka, a także reprezentantów Norwegii – Bjørna Wirkolę i Czechosłowacji – Jiříego Raškę.
Zasady W dniu zawodów skoczkowie oddawali po trzy skoki, z czego pierwszy miał charakter serii próbnej, a dwa kolejne zaliczane były do rywalizacji konkursowej. Każdy skok konkursowy oceniany był przez pięciu sędziów powołanych przez Międzynarodową Federacją Narciarską. Sędziowie wystawiali noty za styl lotu i lądowania – każdy z nich mógł przyznać skoczkowi maksymalnie 20 punktów. Do noty punktowej zawodnika wliczana była nota za odległość, która naliczana była względem punktu tabelarycznego skoczni (77 metrów na skoczni normalnej, 99 metrów na skoczni dużej), a także nota za styl, na które składały się trzy z pięciu not sędziowskich (poza dwiema notami skrajnymi).