W lutym 1550, na czele 36 galer, odbił Mahdię, Monastyr, Susę i większość wybrzeża Tunezji. W maju zaatakował porty Sardynii i Hiszpanii. Również w maju próbował bez powodzenia zdobyć Bonifacio na Korsyce. W drodze powrotnej do Tunezji zatrzymał się na Gozo, by uzupełnić zapas wody i dowiedzieć się, jakie są zamiary joannitów, po czym pożeglował ku Ligurii. thumb|240px|Historyczna mapa Trypolisu Piri Reisa W czerwcu, gdy Turgut Reis znajdował się na wysokości Genui, Andrea Doria i bailiff zakonu maltańskiego Claude de la Sengle zaatakowali Mahdię. Turgut w tym czasie zajęty był kolejnym pustoszeniem Rapallo, wybrzeży Hiszpanii i Sardynii. Gdy wreszcie wrócił do Dżerby i dowiedział o akcji Dorii i Claude’a de la Sengle’a zebrał 4500 piechoty i 60 spahisów, by ruszyć na pomoc. Nie udało mu się, musiał zawrócić do Dżerby.
We wrześniu Mahdija skapitulowała przed połączonymi siłami hiszpańsko-sycylijsko-maltańskimi. Turgut Reis w tym czasie remontował swoje okręty na plażach Dżerby. W październiku zjawiła się flota Andrea Dorii i zablokowała wejście do wewnętrznej laguny zamykając Turguta w potrzasku.