Większość haftów tworzono z myślą o ozdobieniu odzienia. Podstawowym elementem stroju, który często ozdobiony był haftem, była koszula lub bluzka. Haftowane elementy najczęściej umieszczano na rękawach, ale także przy dekolcie, na klatce piersiowej oraz na mankietach. Inne elementy stroju, takie jak szale, spódnice, fartuchy, kołpaki męskie i spodnie, kamizele, kożuchy z owczej skóry, szarfy itd. również ozdabiano haftem. W niektórych rejonach haftowane elementy umieszczano także na bieliźnie pościelowej. Poza elementami ubioru haft znajdował się często na ręcznikach, obrusach, przykryciach ław, welonach i chustach oraz powłoczkach. Wiele z tych przedmiotów wykorzystywano do dekoracji wnętrz kościołów, na przykład jako osłony sakramentów lub całuny na ikony.
Według Mary Doliszny, ukraińskiej działaczki narodowej w Kanadzie, podejmowane przez Związek Radziecki próby rusyfikacji zebrały swoje żniwo także w dziedzinie haftu ukraińskiego. Ze względu na próby zniszczenia sztuki tych haftów emigracja ukraińska pracowała nad udokumentowaniem wzorów oraz przywróceniem tej sztuki do życia.
Haft ludowy był symboliczny i wiązał się z wieloma wierzeniami, mitami i przesądami, w tym również z wierzeniami dotyczącymi ochrony i płodności.