Cerkiew św. Mikołaja – cerkiew prawosławna we Włocławku, wzniesiona w latach 1902–1906, działałająca do opuszczenia miasta przez Rosjan w pierwszych dniach sierpnia 1914. Czasowo zajęta była przez armię niemiecką na cele administracji wojskowej, po 1918 została całkowicie porzucona. W 1920 istniał projekt adaptacji tej cerkwi pod kościół garnizonowy; nie został on jednak zrealizowany z powodu znacznej dewastacji obiektu. Ostatecznie cerkiew, jako symbol polityki rusyfikacyjnej, została rozebrana w 1925.

Architektura Świątynia reprezentowała styl neobizantyński. Wejście do niej prowadziło przez ozdobny portal i przedsionek, ponad którym wznosiła się zwieńczona kopułą dzwonnica. Nawa i prezbiterium świątyni były kryte kopułą o podobnym kształcie, do której przylegały na bocznych ścianach mniejsze, analogiczne konstrukcje. W bębnach kopuł zlokalizowano po osiem półkolistych okien. Cerkiew była przeznaczona dla równoczesnego udziału w nabożeństwie 2000 wiernych.

W literaturze określana jest jako jedna z najpiękniejszych świątyń prawosławnych wzniesionych przez Rosjan na terytorium Królestwa KongresowegoAndrzej Winiarski, Włocławek na starej fotografii, Włocławek 2008, s.