Najczęściej rozszerzenie lokatora odbywa się poprzez powtarzanie zmiennego subsquare i rozszerzonego kwadratu (numery bazowe 24 i 10).
Podsumowując: Pierwsza para (pole) koduje się z podstawy 18, a litery „A” do „R”. Druga para (kwadrat) koduje z bazy 10 i cyfry „0” do „9”. Trzecia para (subsquare) koduje z bazy 24 i litery „A” do „X”. Czwarta para (rozszerzony kwadrat) koduje z bazy 10 i cyfry „0” do „9”. Piąty i kolejne pary nie są formalnie zdefiniowane, ale przy recyrkulacji algorytmu trzeciej i czwartej pary jest możliwe określenie: JN99XX99XX99
Na krótkofalarskich częstotliwościach VHF i UHF, pozycje są wskazywane według lokatorów do trzeciej pary (KO02MF). Bardziej precyzyjne raporty pozycji są bardzo rzadko stosowane.
QRA locator Pierwowzorem systemu był opracowany przez niemieckiego krótkofalowca DL3NQ system QRA locatorDeutschland, 1958 von DL3NQ, DL-QTC 5/64 S.310; rozwinięty w roku 1959 dla VHF Working Group I Regionu IARU jako "standard lokalizacji". Oryginalnie QRA locator składał się z dwóch liter i dwóch cyfr (np. EM17). W roku 1963, w celu zwiększenia dokładności, po podzieleniu małego kwadratu na kolejne 9 mniejszych, dodano kolejną literę (np. EN43d).
Przypisy
Linki zewnętrzne Grid Locators and Grid Squares Maidenhead Grid Squares
Kategoria:Krótkofalarstwo Kategoria:Współrzędne geograficzne