Baal-Hammon (Ba’al-Hammon, Ba’al Khamon lub Baal-Ammon) – fenicko-punickie bóstwo nieba i wegetacji, naczelny bóg Kartaginy. Przez uczonych utożsamiany z północnosemickim Elem lub Dagonem. Przedstawiany był jako brodaty starszy człowiek z kręconymi baranimi rogami. Uważany za małżonka bogini Tanit.
Kult Po raz pierwszy wzmiankowany jest w inskrypcji znalezionej w hetycko-aramejskim Sam’al (inna nazwa Ja'udi, obecnie Zincirli w południowo-wschodniej Turcji) Jego kult rozszerzył się także na Maltę i Sycylię.
W Afryce północnej prawdopodobnie częścią jego kultu było okazjonalnie składanie ofiar z ludzkich dzieci (zobacz dyskusję wokół ludzkich ofiar w Kartaginie w haśle Moloch) – kwestia ofiar z dzieci jest jednym z najbardziej dyskutowanych zagadnień dotyczących religii kartagińskiej. Istnieją w każdym razie przesłanki, że w świecie fenicko-punickim znano ofiary typu molk (które Biblia zarzuca Kananejczykom i niektórym władcom izraelskim), a przynajmniej że istniał rytuał, w którym zmarłe niemowlęta były poddawane kremacji i grzebane w urnach na cmentarzysku tofet.