Przekazał również informacje o planach podpisania porozumienia między Hitlerem i Stalinem, które zniweczy brytyjskie plany sojuszu z ZSRR przeciwko Hitlerowi – Wielka Brytania jednak była przekonana, że nie dojdzie do porozumienia Hitlerem i Stalinem. Rozczarowany niepowodzeniem Schlabrendorff odmówił kolejnej misji do Londynu jesienią 1939 roku.
II wojna światowa Po wybuchu II wojny światowej Schlabrendorff został powołany do Wehrmachtu w październiku 1939 roku i skierowany do służby jako oficer piechoty. Po ataku Niemiec na ZSRR służył w stopniu porucznika (niem. Oberleutnant) jako oficer ordynansowy (niem. Ordonnanzoffizier) w sztabie Grupy Armii „Środek”. Przy wsparciu swojego kuzyna, pułkownika Henninga von Tresckowa (1901–1944), zbudował w szeregach armii sieć opozycji, lecz nie udało mu się pozyskać dla sprawy poszczególnych dowódców armii wschodniej. Pośredniczył w wymianie informacji pomiędzy konspiratorami, kontaktował się z Wilhelmem Canarisem, Hansem Osterem, Ulrichem von Hassellem, Johannesem Popitzem, Carlem Goerdelerem i Alexandrem von Falkenhausenem.