185px|thumb|Budynek drukarni Instytutu Stauropigialnego Instytut Stauropigijny we Lwowie (d. Instytut Stauropigiański) – galicyjska organizacja kulturalno-oświatowa i naukowo-wydawnicza, utworzona w 1788 na bazie Bractwa Uspieńskiego, dekretem cesarza Józefa II.
Instytut posiadał własne muzeum i archiwum, prowadził również odnowioną w 1788 szkołę bracką, która jednak działała niezbyt długo, i bursę dla uczniów szkół ludowych i średnich. W I połowie XIX wieku wydawał podręczniki do szkół ludowych i średnich w języku ukraińskim (między innymi elementarz z 1807 i pierwszą ukraińską gramatykę), oraz podręczniki dla Studium ruthenum.
Bazę założonego w 1899 dzięki zabiegom A. Petruszewicza i Izydora Szaraniewicza muzeum stanowiły pamiątki, materiały i dokumenty cerkwi Uspieńskiej, archiwum brackiego lwowskiego i archiwów monastyrów Galicji.