Towarzystwo Południowe – tajna rewolucyjna organizacja dekabrystów, działająca w Imperium Rosyjskim na terenie Ukrainy, utworzona w marcu 1821 przez członków tulczyńskiego koła dawnego “Związku Ocalenia” (Paweł Pestel, O. Jusznewśkyj, O. Baratynśkyj i inni), którzy weszli w skład tzw. Dumy Towarzystwa. Niedługo później członkami stowarzyszenia zostali bracia Siergiej і Nikita Murawjow-Apostoł, Michaił Bestużew-Riumin i inni oficerowie 1. i 2. Armii, kwaterujących na Ukrainie.
Większość dekabrystów służyła w okresie powstania w wojsku lub miała przeszłość wojskową. Brali udział w wojnie obronnej z Napoleonem. Część z nich służyła w zachodniej Europie, m.in. stacjonowała w okupowanej Francji. Doświadczenia te i poczynione obserwacje miały wpływ na poglądy i program dekabrystów. Wśród uczestników ruchu było wielu masonów. Pierwsze tajne organizacje powstały w 1816 (Związek Ocalenia) i 1818 (Związek Dobra Publicznego). Spory dotyczące ustroju przyszłej Rosji i różnice w poglądach społecznych doprowadziły do rozłamów i osłabienia działalności. Na zjeździe w lutym 1821 Związek Dobra Publicznego został rozwiązany. Część jego członków nie uznała likwidacji i wkrótce powstały w jego miejsce dwie oddzielne tajne organizacje: i Towarzystwo Południowe w 1821.