W maju 1930 zamieszkał w Norwegii. Jego pierwsza powieść w języku bokmål (który z czasem biegle opanował), En sjømann går i land, ukazała się w 1931. Jej bohaterem jest marynarz Espen Aranakke. Postać ta pojawia się w kolejnych powieściach, En flyktning krysser sitt spor (1933), Det stod en benk i haven (1937), Brudulje (1938). Tematykę morską Sandemose podjął także w powieści Vi pynter oss med horn z 1936 oraz w zbiorach nowel Sandemose forteller (1937), September (1939) i Fortellinger fra andre tider (1940).

W 1941 Sandemose uciekł przed okupacją niemiecką do Szwecji, gdzie przebywał do końca wojny. W 1944 ukazała się powieść Przeszłość jest snem (, wyd. , 1946). Wydano następnie powieści psychologiczno-kryminalne Tjærehandleren (1945) i Alice Atkinson og hennes elskere (1949).

W 1950 osiadł w Kjørkelvik obok Risør. W latach 1951–1955 wydawał kwartalnik „Årstidene”, w którym publikował teksty autobiograficzne, własne komentarze literackie i eseje. W 1958 ukazała się powieść Wilkołak, a trzy lata później jej kontynuacja, Felicias bryllup. W 1959 uhonorowany został Nagrodą Doblouga dla pisarza norweskiego. Powieść autobiograficzna Murene rundt Jeriko wydana została w 1960.