thumb|upright|Heinrich Himmler(zdjęcie z 1942) Przemówienia poznańskie () – dwa tajne przemówienia, wygłoszone przez Reichsführera SS Heinricha Himmlera 4 i 6 października 1943, prawdopodobnie w Nowym Ratuszu w Poznaniu.
Teksty przemówień są pierwszymi znanymi dokumentami z okresu III Rzeszy, w których wysoki urzędnik państwowy wypowiada się otwarcie przed wybranymi słuchaczami na temat przeprowadzanych w tym czasie masowych morderstw na ludności żydowskiej. Przemówienia te są dowodem na to, że nazistowski reżim dążył do holocaustu, który został zaplanowany i wykonany.
Wprowadzenie Przemówienia poznańskie z października 1943 są dwoma ze 132 oficjalnych wystąpień Himmlera w latach 1925–1945. Zostały wygłoszone przed działaczami NSDAP i członkami reżimu nazistowskiegoSmith, Peterson: Heinrich Himmler Geheimreden, s. 268–277. .. Pierwsze Himmler wygłosił przed 92 oficerami SS, a drugie przed reichsleiterami i gauleiterami oraz przedstawicielami rządu III Rzeszy. Przemówienia te należą do najważniejszych, wygłoszonych przez niego w czasie II wojny światowej. Przedstawiają one Himmlera jako głównego „architekta” tzw. Endlösung (z niem. ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej)Richard Breitman: Heinrich Himmler. Der Architekt der „Endlösung”. Pendo Verlag, Zürich u.a. 2000, .