Inspektorat Okręgowy Straży Granicznej – podstawowe ogniwo w hierarchii służbowej Straży Granicznej.

Historia Inspektoraty Okręgowe były organem za pomocą którego Komenda Straży Granicznej sprawowała kierownictwo nad ochroną granic. Rozmieszczenie Inspektoratów Okręgowych było zależne od charakteru odcinka granicy i nasilenia przestępczości tak aby dowódca Inspektoratu Okręgowego był w stanie w sprawny sposób kierować podległymi mu jednostkami.

Na czele jednostki stał Inspektor okręgowy Straży Granicznej z reguły w stopniu majora. Miał on pełnię władzy rozkazodawczej i dyscyplinarnej w stosunku do podległych mu oficerów i szeregowych. Do pomocy miał Sztab Inspektoratu Okręgowego w składzie: 5 oficerów SG, 24 szeregowych SG i 5 pracowników cywilnych.

Inspektoraty Okręgowe otrzymywały nazwę od regionu na którym organizowały swoją działalność. Inspektoraty Okręgowe ochraniały odcinek graniczny od 350 km do 750 km. W ich skład wchodziło od trzech do pięciu Inspektoratów Granicznych.

W 1938 roku nastąpiła zmiana nazewnictwa. Od tej pory Inspektorat Okręgowy Straży Granicznej nazywał się Komenda Okręgu Straży Granicznej.