Schaad startował także w zawodach Pucharu Świata B (obecnie Puchar Kontynentalny). W tym cyklu także dwukrotnie stał na podium: 26 grudnia 1990 roku w Chaux-Neuve był drugi, a 24 lutego 1991 roku w Berchtesgaden zwyciężył w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej sezonu 1990/1991 zajął trzecie miejsce. Ostatni sukces osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. W zawodach indywidualnych awansował z dwudziestego miejsca po skokach na piętnaste na mecie biegu. Ponadto Szwajcarzy w składzie: Jean-Yves Cuendet, Andreas Schaad i Hippolyt Kempf zdobyli brązowy medal w sztafecie. Na trzecim miejscu znaleźli się już po skokach. Do biegu przystąpili ze stratą 7:30 minuty do prowadzących Japończyków oraz blisko 2:30 minuty do drugich Norwegów. Mieli jednak bezpieczną przewagę nad zajmującymi czwarte miejsce Estończykami wynoszącą ponad 2 minuty. Na mecie biegu w czołowej czwórce zmieniły się różnice czasowe, jednak sztafety dobiegły w kolejności, którą zajmowały po skokach. Po zakończeniu sezonu 1993/1994 postanowił zakończyć karierę.