Pierwsze pucharowe podium wywalczył 14 stycznia 1997 roku w Predazzo, gdzie był trzeci w Gundersenie. W pozostałych konkursach sezonu 1996/1997 jeszcze trzy razy znalazł się w czołowej dziesiątce, ale na podium już nie stanął i w klasyfikacji generalnej zajął 22. miejsce. W lutym 1997 roku wystartował w konkursie indywidualnym na mistrzostwach świata w Trondheim, który ukończył na 36. pozycji. Rok później brał udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie w zawodach indywidualnych zajął 26. miejsce. W rywalizacji pucharowej czterokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce, na podium stając raz - 13 marca 1998 roku w Oslo był trzeci. Sezon ten zakończył na piętnastym miejscu.
Najsłabsze wyniki osiągał w sezonie 1998/1999, w którym ani razu nie zajął miejsca w czołowej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zajął 48. miejsce i nie wystąpił na mistrzostwach świata w Ramsau. Poprawił się jednak już w sezonie 1999/2000, który ukończył na jedenastej pozycji. Trzykrotnie stawał na podium: 4 marca w Lahti i 11 marca w Oslo był trzeci, a 13 lutego 2000 roku w Sapporo odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo.