Główne cechy Podstawą demokracji ateńskiej były rządy ludu (demos), rozumiane jako sprawczość i decyzyjność eklezji (zgromadzenia ludowego), rotacyjność urzędów i masowe, bezpośrednie uczestnictwo obywateli (obywatelstwo wówczas posiadała jednak mniejszość Ateńczyków). Nie wszyscy badacze zgodni są co do określania takiego systemu demokracją, z uwagi przede wszystkim na elitarność grupy posiadającej obywatelstwo (ok. 40 tys. obywateli – 80 tys. nie-obywateli). Na zgromadzeniach wszyscy pełnoprawni obywatele płci męskiej brali udział w głosowaniu (demokracja bezpośrednia). Wszystkie najważniejsze decyzje o znaczeniu państwowym podejmowane były przez Zgromadzenie Ludowe, a ich wykonawcami byli archonci. Głosowanie odbywało się w miejscach publicznych (agora, pnyks) zwykle przez podniesienie rąk, czasem przez fizyczny podział („Wszyscy, którzy są za, idą na lewo”). W sytuacjach szczególnej wagi stosowano także inne metody, np.: wrzucenie kamieni.