1. mistrzostwa świata w łyżwiarstwie szybkim w wieloboju odbyły się w dniach 13–14 stycznia 1893 roku w Amsterdamie, na naturalnym lodowisku ulokowanym na placu Museumplein. Zawody zostały zorganizowane pod egidą założonej rok wcześniej Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej (ISU). Mistrzostwa rozgrywane w latach 1889, 1890 i 1891 uznaje się za nieoficjalne. W 1892 zawody zostały odwołane z powodu zbyt wysokiej temperatury. W zawodach wzięli udział tylko mężczyźni. Zawodnicy startowali na czterech dystansach: 500 m, 1500 m, 5000 m, 10000m. Na dystansie 500 i 1500 m rozegrano kwalifikacje, a także finał, do którego awansowało 4 najlepszych zawodników z kwalifikacji. Mistrzem zostawał zawodnik, który wygrywał trzy z czterech dystansów. Tytuł pierwszego mistrza świata wywalczył Holender Jaap Eden. Srebrnych i brązowych medali nie przyznawano. Miejsca pozostałych zawodników są nieoficjalne.
Uczestnicy W zawodach wzięło udział 17 łyżwiarzy z 4 krajów. Sklasyfikowanych zostało 8. Państwa biorące udział w mistrzostwach