Ukazuje Kapuścińskiego jako osobę bardzo źle znoszącą krytykę jego twórczości, alergicznie reagującą na próby grzebania w jego biografii czy też nie zawsze szczerą w kontaktach z przyjaciółmi i znajomymi. Szczególnie kontrowersyjną część książki stanowią rozdziały dotyczące życia rodzinnego i uczuciowego pisarza, których zawarcie w pracy Domosławskiego było głównym powodem bardzo negatywnych reakcji na tę publikację ze strony rodziny pisarza i części środowiska dziennikarskiego (zob. następna sekcja).
Zarazem Domosławski potwierdza i rozwija wiele pozytywnych opinii i sądów o Kapuścińskim i jego dorobku, które funkcjonowały w szerokim obiegu jeszcze przed wydaniem książki. Ogólna opinia autora o twórczości swego bohatera jest bardzo korzystna, zaś za swój cel biograf uważa odbrązowienie postaci Kapuścińskiego i ukazanie całej złożoności jego życia i pracy, nie zaś unieważnienie czy zakwestionowanie jego pozycji jako wybitnego twórcy.