W czasie wojny ukrywał się przed okupantem, ale jednocześnie przeprowadzał uciekinierów do Szwajcarii. Kontaktował się z nim działacz ruchu oporu we Francji, zakopiańczyk, a po wojnie zawodnik i działacz klubu Start Zakopane, Józef Szczepaniak. W 1944 Mückenbrunn został zadenuncjowany, aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu, z którego jednak uciekł. Po zakończeniu wojny, gdy narciarze polscy powrócili na zagraniczne trasy i skocznie i przyjechali do Chamonix i Zermatt w Szwajcarii, Mückenbrunn był kierownikiem polskiej ekipy.
Śmierć W marcu 1956 ratownicy z Chamonix znaleźli na stokach doliny Vallée Blanche zwłoki trzech ludzi: słynnego przewodnika Paula Demarchi, multimilionera Fryderyka Ebla (Polaka z pochodzenia) i Henryka Mückenbrunna. Stwierdzono, że narciarze wyruszyli w drogę w pośpiechu, w śnieżnej zadymie. Ebel znany był jako König der Goldschmugler (król przemytników złota), przeciwko któremu policja wysuwała poważne zarzuty uprawiania przemytu złota na wielką skalę. Ebel nie mógł oficjalnie przekroczyć granicy francusko-szwajcarskiej, gdyż zostałby aresztowany, więc wybrał drogę przez zasypane śniegiem góry. Narciarze podążali na włoską stronę przez Przełęcz Geant-Courmayeur i tam zaskoczyła ich burza śnieżna. Wszyscy zamarzli wśród szczelin lodowca.