Fiodor (Frederik) Michajłowicz Numsen, (ros. Фёдор/Фредерик Михайлович Нумсен, ur. 10 lutego 1737 w Vejle, zm. w Petersburgu) – generał-lejtnant Armii Duńskiej, a następnie generał kawalerii Armii Imperium Rosyjskiego.
Życiorys Urodził się 10 lutego 1737 w duńskim Vejle. Był synem duńskiego marszałka Michaela Numsena i Margrethe Marie Thomasine von Ingenhaef (1705–1776). W 1750 roku wstąpił na służbę wojskową, w 1754 roku otrzymał stopień porucznika, a w 1761 roku kapitana kawalerii. W 1760 roku został szambelanem królewskim. Uczestniczył w wojnie siedmioletniej, służąc w oddziałach austriackich i francuskich, m.in. w sztabie Claude-Louisa de Saint-Germaina. Jeszcze w 1769 roku został odznaczony Orderem Orła Białego. W latach siedemdziesiątych znajdował się w gronie przeciwników Johanna Friedricha Struenseego. W kolejnych latach, m.in. w miastach Fredericia i Randers, dowodził pułkami dragonów. W 1773 roku znalazł się w komisji ds. reformy armii, a także otrzymał Order Danebroga. Od 1777 roku w stopniu generała-majora. Znajdował się w gronie towarzyskim następcy tronu księcia Fryderyka. W 1789 roku mianowany generałem-lejtnantem, jednakże jeszcze pod koniec lat osiemdziesiątych popada w niełaskę, z uwagi na nieprawidłowości jakie wykryto w dowodzonych przez niego regimentach, za co zostaje pozbawiony dowództwa.