Był to konflikt tak wielki i wyjątkowy dla Greków, że gdy szukano do niego odpowiednich porównań, odwoływano się właśnie do mitów o legendarnej wojnie trojańskiej.

Problematyka utworu Poprzez wprowadzenie do tragedii dwóch kontrastujących ze sobą postaci: Odyseusza – starego, chytrego polityka, pragnącego przede wszystkim osiągnąć swój cel, oraz Neoptolema, młodego i prawego herosa, nie umiejącego wytrwać w kłamstwie, pojawia się dylemat moralny. Rację stanu oraz posłuszeństwo swoim zwierzchnikom, a także żądżę sławy przeciwstawia się uczciwości, litości, sumieniu oraz konieczności honorowego postępowania; wybór pomiędzy tymi wartościami, zdecydowanie, która postawa jest słuszna, okazuje się trudny nawet dla Neoptolema. W utworze podkreślane jest także kilkakrotnie, że cierpienie Filokteta, zesłane z woli bogów, jest karą za jego czyny, którą musiał ponieść, a odkupienie może mu przynieść jedynie spełnienie woli bogów i wyruszenie pod Troję. Odyseusza, mimo iż ucieka się do wątpliwych moralnie wybiegów, także spotyka pewna nagroda, ponieważ służył sprawie greckiej.