Eurypides wprowadził także do swojej sztuki postać Heraklesa, jednak, według Łanowskiego, w tym przypadku jego pojawienie się miało służyć rozwiązaniu sytuacji bez wyjścia, u Sofoklesa zaś było logicznym następstwem poprzedzających pojawienie się herosa wydarzeń, jako że Sofokles miał wierzyć w wyższy, uniwersalny porządek rzeczy, oraz szukać wyższych sankcji.
Nowościami wprowadzonymi do historii Filokteta przez Sofoklesa było uczynienie wyspy Lemnos bezludną, mimo iż była ona zamieszkana już w czasach przedgreckich, a sam Filoktet miał na niej przebywać w samotności przez dziesięć lat. Zabieg ten miał prawdopodobnie dodać cierpieniu Filokteta heroizmu oraz podkreślić zawziętość i nienawiść wobec Greków. Na scenie obok Odysa pojawił się także Neoptolemos, który według części krytyków jest właściwym bohaterem tragedii, w której dużo uwagi poświęca się jego moralnym wyborom, rozterkom i wewnętrznemu konfliktowi.
Niektóre tłumaczenia Na język angielski Thomas Francklin, 1759 – wierszowane: pełny tekst Richard C. Jebb, 1904 – proza: pełny tekst Francis Storr, 1912 – wierszowane David Grene, 1957 – wierszowane Gregory McNamee, 1986 – proza: pełny tekst Christopher Webber, 1989 – wiersz i proza Seth L.